Ο Νομός Χίου έχει έκταση 904 τετρ. χιλιόμετρα και πληθυσμό 52.184 κατοίκους. Αποτελείται από τρία νησιά, τη Χίο (πέμπτο σε μέγεθος ελληνικό νησί), τις Οινούσσες και τα Ψαρά. Η Χίος ανήκει στα νησιά του Β.Α. Αιγαίου, βρίσκεται δε πολύ κοντά στη Μικρά Ασία και απέναντι από τη χερσόνησο της Ερυθραίας. Στη Χίο, διακρίνουμε εκτός από την πρωτεύουσα της τη Χώρα, όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι, τα χωριά του νοτίου τμήματος του νησιού (Νοτιόχωρα ή Μαστιχοχώρια) τα χωριά του βορείου τμήματος (Βορειόχωρα) καθώς και τα χωριά της περιοχής του Κάμπου (Καμπόχωρα). Στην πρωτεύουσα του νησιού ευρίσκονται παραρτήματα όλων των υπηρεσιών (διοικητικής, οικονομικής, υγειονομικής, δημόσιας τάξης κ.τ.λ.) για την εξυπηρέτηση των πολιτών και των επισκεπτών αυτής.

Η Χίος ήταν ένα από τα πλουσιότερα και ισχυρότερα κράτη της αρχαίας Ελλάδας που διέθετε τον πιο αξιόμαχο πολεμικό στόλο στο Αιγαίο. Για αυτό και δεν κατακτήθηκε ποτέ από τους Πέρσες, παρότι υποστήριξε την επανάσταση των ιωνικών πόλεων το 499 πΧ και παρότι υπέστη μεγάλες καταστροφές από τους Πέρσες μετά την ήττα των Ελλήνων στην ναυμαχία της Λάδης το 479 πΧ. Η Χίος ήταν πάντα μήλον της έριδος ανάμεσα σε Σπαρτιάτες και Αθηναίους, αλλά σε κάθε συμμαχία οι Χιώτες ήταν σαφώς κερδισμένοι. Η ιστορική φράση «εφ οις και οι Χίοι» (δηλαδή με τους όρους που συμμαχούν οι Χίοι) μαρτυρά καθαρά ότι οι Χιώτες ήταν πρότυπο διπλωματών για τους υπόλοιπους αρχαίους Έλληνες. Με την εξάπλωση του Χριστιανισμού, η Χίος βρέθηκε κάτω από τη σκέπη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας για πολλούς αιώνες, με εξαίρεση σύντομες χρονικές περιόδους κατά τις οποίες λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς.

Τον 13ο αιώνα, μετά την 4η Σταυροφορία, πρώτα οι Βενετοί και στη συνέχεια οι Γενουάτες εγκαταστάθηκαν στη Χίο. Η Χίος άνθισε κάτω από τους Γενουάτες αλλά κατακτήθηκε το 1566 από τους Τούρκους. Το 1821 η Χίος μαζί με τη Σάμο συμμετείχε στην εθνική επανάσταση, αλλά τον επόμενο χρόνο οι Τούρκοι θεώρησαν ότι έπρεπε να τιμωρήσουν παραδειγματικά τη Χίο, σφάζοντας 25.000 άτομα και πουλώντας στα σκλαβοπάζαρα άλλους 80.000. Οι λίγοι Χιώτες που απέμειναν διασκορπίστηκαν στα άλλα νησιά και σε διάφορες πόλεις σε όλο τον κόσμο. Αργότερα μέσα στον ίδιο χρόνο, ο Ναύαρχος Κανάρης ανατίναξε μέσα στο λιμάνι της Χίου τη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου, σκοτώνοντας τον Ναύαρχο Καρά-Αλή και πολλούς άλλους Τούρκους. Γνωστοί άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων, όπως ο Ντελακρουά και ο Ουγκώ απαθανάτισαν με την τέχνη τους τις μαρτυρικές στιγμές της σφαγής του1822. Ένας ισχυρός σεισμός το 1881 άφησε επίσης πολλά θύματα στο νησί, αλλά στη συνέχεια η ζωή ξαναβρήκε σιγά σιγά τον κανονικό ρυθμό της και το 1912 η Χίος επανενώθηκε και τυπικά με τον εθνικό κορμό.

Στο πέρασμα των αιώνων, διάφοροι κατακτητές θέλησαν να κυριαρχήσουν το νησί ελέγχοντας την παραγωγή της μαστίχας, η οποία προέρχεται από το μαστιχοφόρο σχίνο, το φυτό που δίνει μοναδικότητα στη χιώτικη χλωρίδα. Ο ¨δενδρώδης¨ αυτός θάμνος φαίνεται πως ήταν γνωστός από τα παμπάλαια χρόνια, αφού και το ίδιο το όνομα του νησιού κατά μία εκδοχή σημαίνει μαστίχα. Σήμερα η μαστίχα είναι κατοχυρωμένη και προστατευόμενη, έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα «Προστασία Ονομασίας Προέλευσης». Απολαμβάνετε είτε σε φυσική μορφή, είτε σε μορφή τσίκλας, σε γλυκά, σε ποτά. Περιζήτητο είναι το Μαστιχέλαιο που παράγεται απ' αυτήν και που εκτός από τη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική χρησιμοποιείται για άρωμα, παρασκευή βερνικιών, στην ποτοποιία και στην φαρμακευτική. Η συλλογή της μαστίχας γίνεται με μικρές τομές πάνω στον κορμό και στα παχύτερα κλαδιά του σχίνου (κέντημα του σχίνου, όπως λέγεται στην τοπική διάλεκτο), έτσι που η μυρωδάτη μαστίχα ξεχύνεται με τη μορφή κρυσταλλένιας ρητίνης. Το κέντημα γίνεται τρεις φορές το χρόνο.

Η Χίος από τους αρχαίους χρόνους υπήρξε διάσημη για τα κρασιά της που τα έχουν υμνήσει πολλοί συγγραφείς, από τον Αριστοφάνη στις κωμωδίες του ως τον Αθηναίο στους ¨Δεπνοσοφιστές¨ του. Περίφημος ιδίως ήταν ο Αριούσιος οίνος, που τον χρησιμοποιούσαν και για θεραπευτικούς σκοπούς. Τα χιώτικα κρασιά ήταν περιζήτητα και στα χρόνια του Βυζαντίου. Στο αυτοκρατορικό τραπέζι προσφέρονταν ¨Χίος οίνος ως κράτιστος¨. Κατά τη διάρκεια όμως της Τουρκοκρατίας η οινοπαραγωγή παραμελήθηκε για χάρη της μαστίχας. Άλλο σημαντικό προϊόν της Χίου ήταν το μετάξι. Η στρατηγική θέση της Χίου, ανάμεσα στον Εύξεινο Πόντο και στη Μεσόγειο, συνέβαλλε στην αύξηση του διαμετακομιστικού εμπορίου μεταξωτών υφασμάτων που ήταν περιζήτητα σε όλη την Ανατολή.

Η Χίος, εξαιτίας της θέσης της, ανάμεσα από πολλούς μεγάλους και πλούσιους πολιτισμούς, δέχτηκε επιρροές απ' αυτούς με αποτέλεσμα να διαμορφώσει μια ενδιαφέρουσα ποικιλία από πολιτισμικά στοιχεία στην ιστορίας της. Εξάλλου, η τεράστια ναυτική της παράδοση και ακόμα η επαφή με πολλών ειδών και συχνά αντιφατικά πολιτισμικά, κοινωνικά και οικονομικά πρότυπα, οδήγησε σε μια ιδιαίτερη διαμόρφωση της νοοτροπίας των πολιτών της Χίου. Σήμερα, παρά την επιρροή της Χίου από τους σύγχρονους "μοντέρνους" πολιτισμούς, διατηρεί ακόμη στοιχεία των ιδιαιτεροτήτων της και των πολιτισμικών εκείνων στοιχείων που την καθιστούν μοναδική στον Αιγιακό χώρο. Σ΄ αυτό το τμήμα της ακριτικής Ελλάδος, θα προσπαθήσουμε να σας περπατήσουμε νοερά μέσω αυτής της σελίδας, πιστεύοντας έτσι η απόφαση σας να επισκεφτείτε τον τόπο αυτό, θα σας δικαιώσει.